Senatoren geven zichzelf opslag

De prijs per senator is in goed acht jaar tijd zowat verdrievoudigd

Terwijl steeds meer stemmen opgaan om hem af te schaffen, kent de Senaat zichzelf steeds meer middelen toe. In 2001 stegen de uitgaven met 5,2 procent, waardoor de eerbiedwaardige instelling haar budget over de kaap van de 2 miljard frank zag gaan. De huidige 71 senatoren spenderen nu veel meer geld dan toen ze nog met 184 waren. Gisteren gaven ze zichzelf tijdens een geheime zitting nogmaals opslag. In 2002 willen ze weer 2,36 procent meer uitgeven.

Brussel

Eigen berichtgeving

Douglas De Coninck


In de Senaat was men gisteren aan het jaarlijks weerkerende ritueel toe: goedkeuring van het verslag van het college van quaestoren. Bij die gelegenheid gaan de deuren dicht. Van wat wordt besproken, wordt geen voor het publiek toegankelijk verslag opgesteld. Er bestaat wel een 'intern' verslag, waarvan senator-klikspaan Vincent Van Quickenborne (Spirit) ons een kopie bezorgde. "Men wil vermijden dat de buitenwereld te weten komt welke voordelen de senatoren zichzelf toekennen", zegt hij. "Het is te gek om los te lopen. Er wordt onophoudelijk gediscussieerd over de vraag of de Senaat nog wel een reden van bestaan heeft. Als je kijkt naar de cijfers, zie je dat een Vlaams parlementslid de belastingbetaler gemiddeld 12 miljoen frank kost en een federaal kamerlid 24 miljoen, maar een senator 34 miljoen frank per jaar. En daar komt nu wr wat bij."

Opmerkelijk aan het verslag, dat zowel de rekening voor 2001 als de begroting 2002 beschrijft, is de afstandsvergoeding die de senatoren zichzelf per 1 januari 2002 toekennen: 10 frank per kilometer in plaats van 6. Die post beleeft zo meteen een stijging met 67 procent. Het vreemde daarbij is dat alle senatoren al een gratis treinabonnement in eerste klasse krijgen. Dat is ook het geval voor eresenatoren, al leert de jaarrekening dat een aantal onder hen daarvoor de neus ophaalt: ze komen het abonnement niet afhalen. De Senaat beschikt over een aantal auto's waar de leden gebruik van kunnen maken. Er is ook een budget voor taxi's en huurauto's, al blijkt dat ook dat budget maar voor iets meer dan de helft wordt aangewend. "Waarom een verhoging van de kilometervergoeding als er zoveel mogelijkheden zijn om gratis te reizen?", vraagt Van Quickenborne zich af. "In de praktijk zal dit er gewoon op neerkomen dat elke senator die dat wil 150.000 frank per jaar extra op zijn of haar rekening ziet verschijnen."

De grootste stijging zat in 2001 in de post 'protocol en reizen', waar met 24.042.854 frank 25 procent meer werd uitgegeven dan begroot. Koploper is hier de 'Adviescommissie Gelijke Kansen'. Terwijl de meeste andere senaatscommissies in 2001 voor 'protocol en reizen' aan enkele tienduizenden franken voldoende hadden, soupeerde deze commissie 1.648.642 frank op. Liever dan zich af te vragen hoe het komt dat er zoveel wordt gefeest en gereisd, besloten de quaestoren dat het gaat om een 'structurele overschrijding'. In het verslag staat: 'Op de volgende begroting zal dat krediet bijgevolg moeten worden verhoogd.'

Sommige begrotingsposten zijn best wel intrigerend, zoals 'telefoon en telegrammen' (11,5 miljoen frank) of 'afscheidsvergoedingen', waar ruim 82 miljoen frank voor werd uitgegeven, terwijl 59,3 miljoen was begroot. En dat zal er in 2002 niet op verbeteren. In het verslag van de quaestoren is sprake van 'de volgende ontbinding van het parlement' en het aanleggen van een reserve van 41 miljoen frank op de post 'afscheidsvergoedingen'.

Op sommige posten krijgt de Senaat zijn geld dan weer niet op. In 2000 was er 1,8 miljoen frank uitgetrokken voor 'kunstwerken'. Daarvan werd net iets meer dan de helft (933.344 frank) uitgegeven, vooral dan aan het verzekeren van schilderijen en aan 'restauratie van wandtapijten'. Voor 2002 wil de Senaat beter doen. Er is nu een budget van 3 miljoen frank. Indien dat geld niet op geraakt, is dat niet erg: het reglement laat toe overschotten van de ene post te bezigen voor het opvangen van meeruitgaven op een andere.

In 2001 stegen de uitgaven van de Senaat met 5,25 procent naar 2.072.400.000 frank. Dat is een absoluut record in de 171-jarige geschiedenis van de assemblee. De huidige 71 senatoren doen nu ook veel meer op dan in de tijd toen ze nog met 184 waren. In pakweg 1993, twee jaar voor het aantal senatoren met meer dan honderd werd verminderd, werd 1.947.700.000 frank uitgegeven. Terwijl de Senaat steeds minder ging betekenen en steeds minder leden telde, is de prijs per senator in goed acht jaar tijd zowat verdrievoudigd. In 2002 wil de Senaat nog verder gaan en 2.121.376.106 frank spenderen. Telt men daar de in een aparte rubriek vermelde 'financiering politieke partijen' (320.879.701 frank) bij, dan bedraagt de totale dotatie voor de Senaat volgend jaar 2.442.255.807 frank. Gedeeld door 71 wordt dat dan inderdaad ruim 34 miljoen frank per senator.

De Morgen van 13 december 2001.